Seksualnost je integralni dio osobnosti svakog ljudskog bica. Njen cjeloviti razvoj ovisi o zadovoljenju osnovnih ljudskih potreba kao što su želja za kontaktom, intimnošcu, emocionalnim izražavanjem, zadovoljstvom, nježnošcu i ljubavlju.

Seksualnost se izgraduje kroz interakciju izmedu individualnih i socijalnih struktura. Cjeloviti razvoj seksualnosti od esencijalnog je znacaja za individualno, interpersonalno i socijalno blagostanje. Seksualna prava su univerzalna ljudska prava zasnovana na slobodi, dostojanstvu i jednakosti svojstvenim svim ljudskim bicima. Buduci da je zdravlje temeljno ljudsko pravo, isto tako i seksualno zdravlje mora biti osnovno ljudsko pravo.

Da bi se osiguralo da ljudska bica i društva razvijaju zdravu seksualnost, sljedeca seksualna prava moraju se priznati, promovirati, poštovati i braniti od strane sviju društava svim sredstvima. Seksualno zdravlje rezultat je okruženja koje priznaje, poštuje i primjenjuje ova seksualna prava.

1. Pravo na seksualnu slobodu. Seksualna sloboda obuhvaca mogucnost da pojedinci izraze svoj puni seksualni potencijal. Medutim, to iskljucuje sve forme seksualne prisile, eksploatacije i zloupotrebe u bilo koje vrijeme i u bilo kojoj životnoj situaciji.

2. Pravo na seksualnu autonomiju, seksualni integritet i sigurnost seksualnog tijela. Ovo pravo ukljucuje mogucnost donošenja autonomnih odluka u vezi svog seksualnog života unutar konteksta vlastitog osobnog i socijalnog morala. To takoder obuhvaca kontrolu i uživanje vlastitog tijela, bez mucenja, unkazivanja i nasilja bilo koje vrste.

3. Pravo na seksualnu privatnost. Ovo ukljucuje pravo na individualne odluke i ponašanja u vezi intimnosti sve dok ona ne ugrožavaju seksualna prava drugih.

4. Pravo na seksualnu jednakost. Ovo se odnosi na slobodu od svih formi diskriminacije bez obzira na spol, rod, seksualnu orijentaciju, dob, rasu, socijalnu klasu, religiju ili fizicku i emocionalnu onemogucenost.

5. Pravo na seksualno zadovoljstvo. Seksualno zadovoljstvo, ukljucujuci autoerotiku, izvor je fizickog, psihickog, intelektualnog i duhovnog blagostanja.

6. Pravo na emocionalno seksualno izražavanje. Seksualno izražavanje je više od erotskog zadovoljstva ili seksualnog cina. Osobe imaju pravo izražavati svoju seksualnost kroz komunikaciju, dodir, emocionalno izražavanje i ljubav.

7. Pravo na slobodno seksualno udruživanje. To znaci mogucnost vjencati se ili ne, razvesti se, kao i osnivati druge vrste odgovornih seksualnih udruženja.

8. Pravo na slobodne i odgovorne reproduktivne izbore. To obuhvaca pravo na odluku da li imati ili nemati djecu, broj i smještaj djece, kao i pravo na puni pristup sredstvima za regulaciju plodnosti.

9. Pravo na seksualnu informiranost zasnovanu na znanstvenim istraživanjima. Ovo pravo znaci da seksualne informacije trebaju nastajati kroz proces nepristranih, a znanstveno etickih istraživanja, te se širiti na adekvatne nacine na svim socijalnim razinama.

10. Pravo na lako razumljivu seksualnu edukaciju. Ovo je proces koji traje citav život, od rodenja, tijekom cijelog životnog ciklusa i koji treba ukljucivati sve socijalne institucije.

11. Pravo na skrb o seksualnom zdravlju. Skrb o seksualnom zdravlju treba biti dostupna za prevenciju i tretman svih seksualnih briga, problema i poremecaja.

Seksualna prava su temeljna i univerzalna ljudska prava

Prihvaceno na 14.-om Svjetskom Kongresu seksologije, Hong Kong, 26. kolovoza 1999.